Showing posts with label ideologio. Show all posts
Showing posts with label ideologio. Show all posts

2023-12-10

Fjodor Dostojevskij en Esperanto (2)

Pri:

Korženkov, Aleksandr V. Fjodor Dostojevskij en Esperanto [prelegoteksto]. Kaliningrado: Sezonoj, 2005. Bit-eldono, 2011.

Verkite je 10 decembro 2017:

Mi legis ĉi tiun resumon pri Dostojevskij hieraŭ nokte. Korženkov mencias la tezon de Miĥail Baĥtin. Antaŭ monato mi legis Noticoj el la kelo anglalingve. Mi finlegis alian verkon — Problemoj de la poetiko de Dostojevski — antaŭ du tagoj. Ankaŭ menciiata estas Vladimir Nabokov, kiu favoris la verkon Sozio. Mi jam legis la eseon de Nabokov, kiu plejparte malŝatis la verkaron de Dostojevksij. Mi ankoraŭ dubas la aserton de Korženkov, ke Dostojevskij antaŭvidis la rezulton de 'reala socialismo', kies ideologia simileco kun Charles Fourier estus nur ia teknokratia orientiĝo.

Jen mia anglalingva bibliografio:

Dostoevsky’s Underground, Ideology, Reception: A Very Select Bibliography

2022-01-06

La Diplo 2018-2021

Temas pri Le Monde diplomatique en Esperanto. Mi kontrolis la esperantajn numerojn de 2018 tra 2021 kaj listigas ĉi tie artikolojn pri kulturaj, filozofiaj, ideologiaj, k.s. aferoj ne efemeraj,

Ĉu la ideoj sufiĉas por ŝanĝi la mondon? (Razmig KEUCHEYAN) marto 2018

Karlo Markso kaj la ekspluatado de la naturo (John Bellamy FOSTER) junio 2018

La revolucio laŭ Marc Chagall (Lionel RICHARD) julio 2018

Kion celas la mito de transhumanismo? (Charles PERRAGIN kaj Guillaume RENOUARD) aŭgusto 2018

Klasikuloj por la popolo (Anthony GLINOER) oktobro 2018 : Pri “Little Blue Books” ktp. & popolklerigo

Laŭ la spuroj de George Orwell (Gwenaëlle LENOIR) januaro 2019 : Pri Orwell & Wigan Pier

Laŭdo al la kosmopolitismo (Tom STROHSCHNEIDER) aprilo 2019

La kanibala maldekstro − universitata simptomaro (Rick FANTASIA) aŭgusto 2019 : Pri identec-politiko

La rifuzo de Sartro [Jean-Paul Sartre] (Anne MATHIEU) aprilo 2020

La revmondo de la hobitoj (Evelyne PIEILLER) junio 2020 : Pri J.R.R. Tolkien

Kakistokratio (Ibrahim WARDE) junio 2020 : Pri Alfred Jarry, Chaplin, Ionesco, k.a.

La intelekta burĝaro, hereda elito (Pierre RIMBERT) aŭgusto 2020 : Pri meritokratio

Simmel kaj la “niatempa dio” (Nidal TAÏBI) aŭgusto 2020 : Pri Georg Simmel

La Panteonon oni eniras, de ĝi oni eliras (Alain GARRIGOU) novembro 2021 : Pri enpanteonigo de Josephine Baker

Ĉe la rasradikoj (Barbara J. FIELDS, Karen E. FIELDS) decembro 2021: Pri Racecraft (Raskonstruado)

2018-12-11

Novalis and ars combinatoria

I had some harsh words for Novalis--in Esperanto--when I blogged about his Notes for a Romantic Encyclopaedia: Das Allgemeine Brouillon (published in English translation in 2007) eight years ago. It turns out though, that there is quite interesting philosophical content in Early German Romanticism. Here is an essay that highlights among other things Novalis' philosophical engagement with the ars combinatoria:

Redding, Paul. "Mathematics, Computation, Language and Poetry: The Novalis Paradox," in The Relevance of Romanticism: Essays on German Romantic Philosophy edited by Dalia Nassar (Oxford; New York: Oxford University Press, 2014), pp. 221-238.

Various essays in this book demonstrate that Novalis and his colleagues (note especially Friedrich Schlegel) were not mere mathematical and philosophical dilettantes. Early German Romanticism is now being taken seriously in the anglophone world for its philosophical and not merely literary and literary-critical contributions. Its engagement with German idealism is receiving concentrated attention. I am not prepared to comment on his use of the ars combinatoria. This essay though is a must-read on the subject.

2014-09-17

Hermann Häfker & William Auld pri mondhistorio

William Auld, "Mondhistorio," en Pri lingvo kaj aliaj artoj (Antverpeno; La Laguna: TK / Stafeto, 1978), pp. 189-191.

La ĝeneralaj politika kaj filozofia sintenoj de Auld estas konataj de liaj plej fruaj poemoj en Esperanto. Mi ne memoras detalajn aŭ teoriajn pritraktojn de socipolitikaj aferoj; ne surprize, ĉar kiel verki tiurilate al esperantista legantaro? Do la eseo de Auld pri mondhistorio estas, aŭ ŝajnas, malkutima je Auld.

Auld trovas ke teoriaj sintezoj pri la fenomeno historio maloftas. La plej famaj estas Marx kaj Arnold Toynbee. H. G. Wells ne estas taŭga kandidato: en Wells mankas filozofia profundo, troveblas nur disaj supraĵaj faktaj observoj. Partaj sintezoj trovas je Gordon Childe kaj Oswald Spengler. Do, Auld prezentas pensistojn maldekstrajn kaj dekstrajn, sed ne montras elektemon. Li emfazas ke ĉiu interpreto estas elektema.

Auld favoras la idearon de Hermann Häfker, kiu verkis krokodile pri filmteorio sed verkis originalan libron en Esperanto pri la historio, t.e. Jarmiloj pasas (1931). Auld citas el Häfker: en historiografio troveblas streĉemo inter faktaro kaj idearo. Pri li Auld konkludas:

Laŭ mia prijuĝo li montriĝas kiel liberala, piema, agnostika socialdemokratulo--kaj tio ŝajnas al mi, persone, ne malbona starpunkto por historia sintezo: speco de meza pozicio, kiu evitas la ekstremojn.
Nu, Auld komprenas la problemojn, sed ĉi tie lia starpunkto tro similas al tipa brita filistreco (trovebla ankaŭ ĉe Wells), se sen la kutima kuna kontraŭfilozofiemo.

Sed eble Auld ankaŭ rememoras la filistran, dogmeman praktikon de sovetia marksismo (kiu disvastiĝis tra la Komunistaj partioj de la mondo), kies ideojn ties adeptoj eĉ ne komprenis: Auld rimarkigas tion en sia eseo pri Eŭgeno Miĥalski, Pasio-pasivo. Sed kiel konceptigi la rilaton inter teoria konstruo kaj empiriaj faktoj? Nu, en ĉiu scienco, teorikonstruado progresas per idealigo: simpligo al konstruado de modeloj kiuj poste kompleksiĝas, procedo kiu aplikeblas ankaŭ al malpli "sciencecaj" fakoj. Kompromiso en teoriaj aferoj kiu evitus "ekstremojn" obstrukcias progreson.

Do min ne feliĉigas ĉi tiu eseo, sed informo pri la ekzisto de Hermann Häfker estas por mi novaĵo, iam esplorenda.

2014-06-03

Ladislav Podmele / Jiří Karen

Mia konatiĝo kun Ladislav Podmele okazis per lia aliĝo al Ateista Tutmonda Esperanto-Organizo (ATEO), faka asocio kiun mi kunfondis en 1987.

Tiutempe aktivis Filozofia Asocio Tutmonda kaj aperis ties revuo Simpozio. Tie mi trovis:

"Pri Falsa Konscio kaj Mistifiko" de Ladislav Podmele (Simpozio, n-ro 3, marto 1984, p. 26-29)

Podmele estas konata kiel poeto, en la ĉeĥa kaj en Esperanto, sub sia plumnomo Jiří Karen. Jen bazaj informoj kaj omaĝpaĝo:


Jiří Karen - Vikipedio

Jirí Karen (OLE)

Jiří Karen (1920-2000) 

Jen detala nekrologo: Forlasis nin poeto Jirí Karen (Starto 3/2000 (194))

Podmele/Karen aktivis pri aliaj planlingvaj projektoj. Unu estas variaĵo de Interlingvao. Alia estis interslava planlingvo Mežduslavjanski Jezik. Jen pluaj informoj en la angla lingvo:

Pan-Slavic Language

(Tiuteme rimarku ankaŭ esperantido Neposlava.)

Jen tre interesa, legenda pritrakto fare de Probal Dasgupta tiesbloge, kiu poste aperis en Beletra Almanako #19:

Mukur: _Flugilhava ŝtono: la poezio de Jiří Karen

 

2013-08-18

Ludwig Feuerbach ne en Esperanto

Estas mirinde, ke mi ne povas trovi ajnan verkon de Feuerbach en Esperanto. La tezoj de Marx pri Feuerbach ekzistas en esperantaj tradukoj, sed ne Feuerbach mem. Ĉu Feuerbach troveblas en via nacia lingvo? Kiuj verkoj?

Ludwig Feuerbach - Vikipedio

La fama tezaro de Markso estas trovebla libroforme:

Tezoj pri Fojerbaĥo, Principoj de komunismo kaj aliaj tekstetoj de Karlo Markso, Frederiko Engelso; tradukis el la germana Vilhelmo Luterman.  

Markso kritikas la mankojn de Feuerbach (kiu lin dum temo inspiris) rilate al socia teorio, limo de ĉiuj Junhegelanoj, kiuj kritikadis religion kaj politikon sed ne penetris sub la tavolon de la ideologiaj superstrukturoj de la socio. Sed ĉi tie oni ne trovos la riĉaĵojn de Feuerbach pri la motivoj kaj trajtoj de religioj kaj superstiĉoj.

Jen mia bibliografio de verkoj en kaj pri Feuerbach en la angla: Ludwig Feuerbach.

2013-07-04

Esperantisto recenzas "The Help"

The Help: Historio pri reciproka liberiĝo de Stanislao Belov, La Ondo de Esperanto, 2012, № 6 (212).

Mi ne spektis ĉi tiun filmon, do mi ne povas taksi la koncernan recenzon, kaj kompreneble ne la filmon mem. Mi ĝenerale estas malfidema pri ĉi-specaj filmoj. Do mi scivolas, ĉu fremdulo lertas analizi ĉi tiajn aferojn. Kaj se temas pri ideologie konstruata solidareco inter blankulinoj kaj nigrulinoj, mi estas duoble suspektema. Sed mi ne kapablas juĝi sole surbaze de recenzo. Ŝajnas, dankinde, ke la recenzinto estas sufiĉe perceptema.

2013-03-22

Ralph Dumain leads seminar on "Voyage to Kazohinia" at CUNY (2)

Under the auspices of the Center for the Humanities of the Graduate Center of the City University of New York, I was invited to lead a seminar on Voyage to Kazohinia, a unique utopian / dystopian novel by Hungarian Esperantist Sándor Szathmári, as part of the seminar series Possible Worlds, Alternative Futures.

The seminar took place on 7 March 2013. I began with a ten-minute introduction, which I will convert into a publishable piece. The discussion that followed took up the balance of the two-hour seminar. The dozen attendees all contributed the most stimulating ideas. I have summarized a number of the most important of these ideas in a guest blog post:

Ralph Dumain Guest Blog Post: Reflections on Voyage to Kazohinia Seminar


2012-07-31

Don Harlow's Esperanto Book

I did not fully appreciate Don Harlow when I met him at the office of the Esperanto League for North America in the San Francisco Bay area towards the end of the 1980s. I surmise this was because I was extremely irritated by the American Esperanto movement at the time. I remember that he published a book in English in Esperanto, but I never saw it until I consulted his indispensable web site of Esperanto literature many years later:

Literaturo en Esperanto (Don Harlow)

Literature in Esperanto (Don Harlow) [ligoj al literaturaj revuoj, recenzoj, k.a. / links to literary magazines, reviews, et al]
Even then, I did not pay sufficient attention to his book. Reading over several chapters in the past week, I finally realized what a great background source it is for English speakers/readers who want to learn more about the Esperanto phenomenon. While the whole book is worth reading, I want to single out several chapters of current interest.

The Esperanto Book by Don Harlow, last rev. 1995. :
Now I think this is one of the best introductions to Esperanto in English you can find. Of course, 17 years have passed, and there is much to add, especially in the area that interests me the most right now, literature. But the book has not been rendered obsolete. There is Harlow's history of personal engagement, a precis of the evolution of Esperanto literature, trends in the history of the Esperanto movement in the large sociopolitical context, varying ideologies and cultural politics associated with Esperantists, and finally the question of what is Esperanto culture and the role of the moral idealism within it.

Important here I think is conveying the texture of the Esperanto world as a culture-forming phenomenon. Ultimately, this is far richer approach than kindergarten-level propaganda. That is, convey Esperanto as a living language, not just advertise how it is the interminably procrastinated solution to the world language problem.

There are a few tidbits on the various cultural-literary positions of prominent Esperantists. How many places can you read in English the divergent postures of Esperanto's two most influential cultural figures in my life span, the Hungarian Kálmán Kalocsay and the Scot William Auld? Kalocsay is more aloof than his fellow Hungarian literary pioneer Julio Baghy, and is primarily interested in literature, valuing literary translation highest. Kalocsay doesn't believe in Esperanto culture outside of literature, whereas Auld does.

Harlow pretty much follows the position of Auld and others, citing the many cultural particularities of the Esperanto world, embodied in its in-group expressions. But I claim that this proves Esperanto is a subculture. As to what kind of a subculture it is, we come to the question of the "interna ideo" (internal idea), i.e. that well-known moral idealism that is said to underlie the Esperanto movement. I think Harlow is right to suggest that the internal idea expresses the emotional tie to the language that allowed Esperantists in former times to endure, survive, and surmount hardship, ridicule, persecution, and eventually mass murder. Nevertheless, to simply characterize the Esperanto community past or present in this way is to mistake ideology for reality. Elsewhere Auld emphasizes the emotional tie to the language. I agree that this is an essential part of the explanation for whatever cohesion can be found among Esperantists, but I think that this language loyalty is more variegated and its motivation often less obvious than what the prevailing ideology claims.

Perhaps the best and most effective remedy at hand is to tell as rich a story as possible, about Esperanto as a living language, which could work wonders in the public mind that all the cookie cutter promotional literature in the world could not.  And Harlow has made a valuable contribution in this direction.

2012-07-21

Ĉu Libera Merkato Por Kredoj?

Jen mia eseo verkita por 5-minuta prezento al la kunsido de Ateista Tutmonda Esperanto-Asocio (ATEO) okazonta ĉe la Universala Kongreso en Vjetnamio. Mi mem ne ĉeestos.

ĈU LIBERA MERKATO POR KREDOJ? 

Ralph Dumain
20 julio 2012

Saluton, Esperantistoj! Vekiĝas en mi stranga sento pri kunveno en Vjetnamio: la vorto mem incitas dolorajn memorojn pri tiu horora milito kiu ruinigis ne nur Vjetnamion sed ankaŭ la politikan kaj ekonomian ordon de Usono.

Nu, kiam mi kunfondis ATEOn en 1987, motivis min la aktuala politika situacio en Usono en kombino kun impeto fari ion praktikan per Esperanto en la jubilea jaro. Kaj kiam mi pripensas la hodiaŭan temon de ĉi tiu kunveno, mi pensas pri la ideologio kaj realo de la tiel nomita “libera merkato” en mia lando. La ideologio kaj realo de individuismo estas duflanka afero, kaj oni ne povas inteligente alfronti ambaŭ sen konscio de ties kontraŭdiroj. Kaj nia propra situacio montras, kiel la iluzio de libereco, eĉ se ĝi valoras kiel idealo, fakte povas servi kiel ilo de diktatoreco kaj servuteco.

La liberala idealo de individuaj rajtoj, kiu iam estis ilo de progresemuloj, estas ŝtelita de reakciaj teokrataj banditoj kiuj subfosas racian medicinon kaj publikan edukadon en Usono, utiligante la ŝtaton por kontraŭi la racian funkciadon de la ŝtato kaj per ŝtato rajtigi la arbitrajn decidojn kaj instruojn de frenezaj religiaj dekstruloj defie al komuna sekulara sociorda normigo.

Do kia estas la libereco en praktiko, kaj preter tio, en kio kuŝas la vojo al homa emancipiĝo en diversaj sociaj kuntekstoj? Kaj ĉu iu ŝtato rajtas ekskludi religiajn organizojn, speciale kaze de importo aŭ invado de alia lando?

Jen ĝeneralaj konsideroj retenindaj en via diskuto.

(1) Kia estas la karaktero de la koncerna ŝtato? Kia ĝia ĝenerala orientiĝo pri homaj rajtoj?

(2) Kia la karaktero de la eniranta religio? Pli bona demando, eble rilata, sed pli prioritata: kia la organiza kaj homrilata karaktero kaj politiko de la “invadanta” religio, t.e. religia organizo? Ĉu temas pri centrisma, hierarkia strukturo, kiel la Katolika Eklezio, aŭ pluraj privataj entreprenemaj aŭ diversideologiaj instancoj de sama religio, kiel diversaj Protestantaj kristanaj ordoj, aŭ despotismaj kultoj? Ĉu la organiza strukturo de la religio praktike distingeblas de la doktrina sistemo de la religio? Ĉu la praktikoj legitimitaj de religia doktrino estas tolereblaj aŭ nepermesinde kontraŭdiras la aktualajn konceptojn, praktikojn, kaj leĝajn kriteriojn de homaj rajtoj?

(3) Se kaj la invadanta religia instanco kaj la koncerna ŝtato estas reakciaj eksludemaj aferoj, ĉu oni povas dece subteni unu partion aŭ la kontraŭan? Ĉu oni malfavoru nur, aŭ almenaŭ unuaprioritate, la malstabiligan partion?

(4) Ĉu la individua homo, sendepende de ordonema organizo, libere rajtas esprimi kaj praktiki sian kredon laŭ principo de libereco de konscienco, aŭ ĉu estas limoj, ekz. pri pritrakto de inoj aŭ infanoj?

En Usono, historie, la libermerkata ideologio estis uzata por rajtigo de libereco de esprimado, eldonado, ktp., kontraŭ cenzurado kaj enkarcerigo, t.e. laŭ la principo de la neŭtraleco kaj senbrido de la kapitalisma merkato. Sed estas aliaj konceptoj de liberrajto; cetere, en praktiko, pura libera merkato ne ekzistas; la reala situacio estas manipulata, tendenca, monopolema merkato, kaj eĉ pluralisma ideologio povas kaŝi la realon.

Do diskutu.

2012-07-02

Kiu furzis? Giorgio Silfer!

Kiam Giorgio Silfer trovis mian afiŝon . . .

Giorgio Silfer pri literaturkritiko & Esperanta kulturo

. . . li fekegis en sian pantalonon. Jen la rezulto:

Esperanta Civito | HeKo 510 7-B, 29 jun 12: Komentarie al Ralph Dumain

Min ja flatas la subita neatendita lanĉo en famon. Silfer estis tiom ekscitita tiel honori min, li perdis ĉian koherecon. Mi posedas kelkajn sociologiajn studojn de Esperanto, sed nenia scienca esploro povas subteni arbitrajn propagandismajn ideologiajn metafizikaĵojn. Mi scias sufiĉe pri Raŭmismo, ke ĝi tute absurdiĝis tra la jaroj. Se oni atentas la Manifeston pli zorge ol mi unuarigarde faris antaŭ 25 jaroj, oni trovos la konceptan ĝermon de ĝia degenero. Kaj finvenkismo kaj raŭmismo dividas komunan emon fiksi kaj fortigi la Esperanto-kultecon kaj, kiel Silfer mem nomis ĝin, la getton. Sed gettoj ne estas sanaj lokoj.

Subkulturo Esperantujo ja estas, sed uniforma, kolektiveca ĝi ne estas. La komuna kvazaŭoficiala ideologio, ritaro, kaj ceteraj trajtoj kunligas esperantistojn minimume kiel aliaj mekanismoj kaj esprimoj de kunvivado: saluton, bonvolu, pardonu, dankon, nedankinde, adiaŭ, ktp. Historie, Esperanto ne estas tiom triviala, sed oni ne akceptu la ideologian karakterizon de kolektivo laŭ memflata imago, sen funda ekzameno.

Nu, Silfer referencas alian dokumenton el sia fikcia mondeto:

Esperanta Civito | Universala Deklaracio pri la Lingvaj Rajtoj

Frapas ĉi tie la tute eksmoda kaj pridubinda antaŭsupozo de la efektivigeblo kaj dezirindeco de apartaj memdeterminaj sociaj komunumoj en la moderna mondo. Temas ne nur pri rajtoj sed pri fortigo kvazaŭŝovinisma de organikismaj komunumoj. Sed kio dubindas eĉ pri realaj historie estiĝintaj etnoj kaj nacioj, tio absurdiĝas kiam oni analoge pretendus konceptigi Esperantujon tiel.

Notu bone ĉi tiun aserton:

"Ĉiuj lingvoj estas la esprimo de kolektiva identeco kaj de specifa maniero percepti kaj priskribi la realon; tial ili devas havi la eblecon profiti la kondiĉojn necesajn por plena disvolviĝo en ĉiuj funkcioj."
Ĉi tiu frazo kaj dokumento esprimas ekstreman etnismon, eĉ etnocentrismon, kiu mirinde aplikiĝas ankaŭ al Esperantujo. Ĉi tiu ero de mistifika penso speciale reliefigas la narcisismon de la verkinto: "esprimo de kolektiva identeco kaj de specifa maniero percepti kaj priskribi la realon". Tio jam estas troiga aserto pri modernaj socioj en naciaj kadroj. Aplikata al Esperanto, la aserto estas des pli absurda.

Homo kiu pretendas reprezenti la tutan kolektivon rekoneblas laŭ socia tipo. Potencavido en Esperantujo estas ĉiam ridinda afero. Silfer flatas sin ke mia konscienco riproĉas min, ne lin. La genian silferan psikoanalizon pri mi mi frandis kiel tipan silferan majstraĵon. Mi flankenvojiĝis, perdis la vojon, ne partprenante la mirindajn venkojn de raŭmismo kaj civitismo. Li ja havas preskaŭ supernaturajn povojn, eĉ kapabli percepti kaj tiel taksi mian fantoman ekziston dum jardekoj.

Disa rezonado pri disaj faktoj pruvante nenian tezon: jen ne nur narcisulo sed kadukulo nevole laksanta. . . . Kia domaĝo. Nu, ni lasu lin ĉe propra stinko. Jen pli ĝenerala konstato.

Oni devas ekkonscii pri la infekto de esperantista propagando per ideoj kiuj historie devenas el dekstra ideologio. Mi atentigas pri diversaj verkoj de Gary Mickle, ekz.:

Esperanto por la blanka kulturhomo? (Libera Folio, 2006-02-27)

. . . kaj entute lia retejo:

 Sennaciismo, kosmopolitismo, kontraŭnaciismo

La mondo, se ĝi scius, priridegus etnoŝovinisman pretendon de Esperantistaj foloj. Kaceto ambicias fariĝi pornstelulo. 

2011-12-15

Zamenhof!


Tiel mi kaj krokodila amiko ofte intersalutis en Buffalo.

Hodiaŭ estas la glora Zamenhof-Tago, pri kiu vi povas legi ankaŭ krokodile en Vikipedio:

Zamenhof Day - Wikipedia, the free encyclopedia

Mi solenas per daŭrigo de miaj laboroj en la arkivo de Literatura Mondo, ekz.:

"Zamenhof eraris" de Georgo Verda, Literatura Mondo, novembro 1934 (#9), p. 168.

La aŭtoro (pseŭdonimo?) komencas per la konstato ke "la paciga rolo de Esperanto estas nura iluzio." Sekvas amaraj asertoj pri la esperantistoj mem. Li dankemas, ke Esperanto ankoraŭ ne venkis, ĉar se jes, "la homaro estus delonge pereinta en reciproka buĉado." Mi ridegas kaj paradokse ĝojas legante ĉi tion. (Ĉu ne oni diris la saman en La Petveturista Gvidlibro pri la Galaksio?)

Nu, la aŭtoro devis ankaŭ alfronti la minacon de faŝismo, kiu jam jukis subigi la mondon, kaj li trovis, evidente, tiu sama etoso penetranta la Esperanto-movadon. La aŭtoro lamentas mankon de internigo de la interna ideo, kaj speciale kulpigas la "neŭtralan" movadon pro manko de unuigaj ideoj. Li konkludas:

"Ĉu ne estus plej logike kaj praktike, se la esperantistoj dividu sin en kelkajn frakciojn, konforme al siaj apartaj mondrigardoj?"
Almenaŭ en tiuj specifaj sferoj Esperanto povus trovi siajn verajn samideanojn kaj efektivigi interkomunikadon, interpaciĝon, kaj unuiĝon.  Anstataŭ konstante interbatalanta, interfrapanta "granda rondo familia" , stariĝus pli fratecaj, pacemaj rondetoj.

Nu, jen pruvo, ke esperantistoj nek estis nek estas unuforme naivaj, malrealismaj revuloj. Fakte, esti esperantisto, eĉ "nura" esperantoparolanto, en la 1930aj jaroj, postulis fortan kuraĝon.

2011-06-05

Gramsci, language, Esperanto

In the late 1980s I investigated Antonio Gramsci's views on language including his hostility to the Esperanto movement. On a totally different track, encountering the Gramsci boom in the '90s I developed serious reservations about the transference of Gramsci's notion of organic intellectuals to contemporary circumstances. All of my suspicions were confirmed. I know I've mentioned this here and there but I don't recall writing anything systematic about it. But here are a couple short commentaries:

Antonio Gramsci, Organic Intellectuals, and the Division of Labor 

Marxism & Totality & Gramsci & Della Volpe
None of this touches on Gramsci's view of language, but it does suggest my suspicion of organicism. It might relate to Gramsci's treating Esperanto as anathema. I just chanced upon this article:

Gunster, Shane. "Gramsci’s Linguistic Turn: Critical Theory, Vernacular Materialism and the Grammar of Revolution" [Review of Ives, Peter. 2004. Gramsci’s Politics of Language: Engaging the Bakhtin Circle and the Frankfurt School. Toronto: University of Toronto Press.], Topia 13, pp. 165-168.

Gunster begins in a most unconvincing fashion:
Conceived in linguistic terms, then, the construction of a hegemonic cultural formation involves the molecular translation of diverse, immanent communicative practices into a coherent and (relatively) unified grammatical structure. Gramsci contrasts the progressive, organic character of this process to regressive forms of cultural domination that involve the external imposition of arbitrary, fixed linguistic regimes that serve to displace or repress, rather than integrate, indigenous patterns of language. Hence, for example, his fierce opposition to the naive, technocratic utopianism of those socialists and communists who advocated Esperanto as a means of artificially overcoming the communicative barriers that slowed the fashioning of a unified class consciousness among workers and peasants in different parts of Italy.
Clearly, Gunster  understands Esperanto no better than Gramsci did, or why the voluntaristic internationalism of proletarian Esperantists would be an imposition but national cultural unification is not. The balance of the review is not illuminating about any of the ideas discussed. I cannot draw any conclusions about Ives based on Gunster's useless review.

2011-04-29

Atencoj kontraŭ Klerismo

Jen artikolo en Le Monde Diplomatique en Esperanto (decembro 2010):

Kleriĝokontraŭuloj ĉiulandaj... de Zeev STERNHELL

Notu la terminon Kleriĝo, kiun oni plej ofte tradukas per Klerismo (angle: Enlightenment). 

La aŭtoro reliefigas la multflankan atencon fare de reakciuloj kontraŭ la valoroj de Klerismo, t.e. kosmopolitismo, individuismo, racio, universalismo, sekularismo, modernismo, Ĉi tiu fenomeno estas tute evidenta, sed estas bone legi resumon en Esperanto. 

Unitarianism & Esperanto

On Neil Blonstein's blog:

Is Esperanto compatible with the Unitarianism? Unitarian religion? (February 19, 2009)

The title is misleading, especially in view of Blonstein's exaggerated enthusiasm for the linkage of the two movements. More importantly, though, he documents the presence of Unitarians in the Esperanto movement.

Note also this organization:

Unitarian Universalist Esperanto Network

Rimarku ankaŭ ĉi tiujn artikolojn en Vikipedio:

Unitarismo

Unitaria Universalismo (UUismo)

Note also / Jen ankaŭ:

UUEsperanto (Yahoo group / grupo)

2011-04-02

Michel la frenezulo, René Girard, & mi (2)


Mi ĝojas ke mi trovis ĉi tiun juvelon ĉe Ipernity, sub nomo de Sendependa esperantisto. Mi antaŭe blogis pri ĉi tiu kartuno la 8an de januaro. Tiam mi estis trovinta ĝin ĉe la propra blogo de Michel Légaré, La Perpleksa Okulo. Sed kiel mi raportis je la 30a de januaro, tiu retejo nun estas privata kaj mi (kaj vi, sen permeso) ne povas aliri ĝin. Ĝi do ankaŭ malaperis el e-planedo. Sed jen. Evidente Michel ne aŭdacis desegni la fekbulegon en sia pantalono.

2011-02-15

Anti-Americanism as radical chic, voluntary association, & Esperantists

INDUSTRIAL MODERNITY AND ITS ANTI-AMERICANISMS
Claudio Véliz

This is a stereotypical anti-leftist (and perhaps anti-rightist as well) tract, but I mention it because it mentions Esperanto:

The problem is that good laws efficiently and fairly administered, successful voluntary organizations, clubs and neighborhood or national associations of patchwork quilters, skiers, anarchists, vintage car collectors, socialists, orchid growers, bungee-jumpers, ornithologists, mountain climbers, cake-decorators, and Esperanto speakers, as well as the immensely civilized civic and political ambit that enables all these diverse activities to prosper, are not readily exportable and certainly lack the visibility and undemanding acceptability of, say, blue jeans, rap, skate boards, baseball caps, exposed navels, poker, tattoos, soft drinks, hamburgers, Broadway musicals, jazz, chewing gum, breast implants, skyscrapers, basketball, hot dogs, and the Internet.

2011-01-08

Michel la frenezulo, René Girard, & mi

Kiel mi mistrafis la konekson?! Mi jam konas la pantalonpisulon Michel de Ipernity. Jen lia propra blogo kaj lia omaĝo al mi:



Tute taŭgas ke tia homo tiel amus Girard. Laŭmemore, kiam mi unuafoje renkontis liajn polemikojn ĉe Ipernity, li paranoje verkaĉis pri totalisma ambicio de Zamenhof venki la mondon per mallegitima unuigo de homaro. Nu, en aliaj kuntesktoj suspektindaj ja estas organikismaj konceptoj, sed evidente Michel ne bone komprenis la motoron de la eĉajn iluziojn de Zamenhof. Nun, li argumentas ke la bulonjismo kondukas al malbeninda relativismo kontraŭe al la etika intenco de Zamenhof. Tamen, kiel kristano li malbenas la neŭtralismon kiu supozeble silentigus lin kiel kristanon. Se nur tio eblus! Esperantujo ĉiam plenplenis da kultismaj putraj cepokapoj. Kial ne seniluziiĝintoj estu same fanatike frenezaj kiel samtipaj fanatikaj esperantistoj? Ŝajnas ke ĉi tiu grumblulo malgraŭ si trovas sufiĉe komfortan niĉon en Esperantujo.

2011-01-04

Ken Miner pri Ralph Dumain

Ken Miner estas unu el la plej interesaj Esperantistaj blogantoj, tamen mi malofte kaptas okazon legi ĝin; fakte, mi simile neglektas la blogojn de ĉiuj aliaj konatoj. Mi trovas, ke de tempo al tempo Ken Miner okupas sin pri mi. Mi mencios la blogerojn kiujn mi sukcesis trovi & mi komentos laŭokaze.

Decembro 2010
(1) 15 decembro: LOGIKO KAJ LA ESPERANTOLOGOJ. [Pri mia kritiko de "Gentoj kaj Internacia Lingvo" de Zamenhof]
(2) RALPH DUMAIN asertas: "... kompreneble kaj Esperanto kaj Bahaismo estas ĥimeroj en usona medio."

Pri mia manko de kompreno de taŭtologio, Ken banale evitas la bazan problemaron de la Zamenhofa perspektivo, ekz. la interplektiĝon de la forigo de popolaj diferencoj kun aliaj faktoroj.

Novembro 2010
25 novembro: Pri Israel Zangwill.

Aŭgusto 2010
(1) 18 aŭgusto: Pri Intervjuo kun Sabira Ståhlberg.
(2) 10 aŭgusto: Pri Wittgenstein kontraŭ artefaritaj lingvoj.
(3) 8 aŭgusto: Pri kritiko fare de Julius Balbin pri Esperanto-poezio; Edward Skidelsky pri George Steiner, Ludwig Wittgenstein & Esperanto-poezio.

Oktobro 2009
Sed ni modernuloj emas kredi ke raso, sekso, klaso ktp "devas" havi specifajn uniformajn opiniojn (ĉu ne Ralph Dumain iam skribis rilate John McWhorter . . .
"La plej grava rajto estas la rajto de la homo pensi por si mem." Ken tamen tenas tre supraĵan koncepton de la signifo de propra aserto.
Majo 2009
INTERESAN ENKETON PRI LA TERMINO "LA KLERISMO" faris Ralph Dumain (2008-10-08). Temas pri la Okcidenta kultura movado de la 18-a jarcento, kiam la racio ...

Aŭgusto 2008

(1) 1a Aŭgusto: pri respondo de R. Dumain pri blogaj komentoj, Dawkins, Klerismo
(2) 11a Aŭgusto: KOMENTO PRI BLOGERO de Ralph Dumain Kiu regas la konceptojn? (2008-08-06).

Januaro 2008
Ni esploru do objektive pri la signifo de 'reakcia' en nur unu E-lingva blogo, tiu de Ralph Dumain. Trovi la signifon ĉe unu uzanto estus almenaŭ bona ...
La problemo kompreni aŭ taksi la uzon de termino "reakcia" okazas en pluraj lingvoj, en Esperanto kiel en la angla, kaj la derivo de la aktuala signifo de tiaj terminoj el la semantikaj eroj de ĝiaj antaŭuloj estas atentindaj interalie pro miskomprenebloj. Mi ne konas alternativon pro enportado de nacilingvaj terminoj ol Esperanto, kaj mi dubas ĉu neologismoj sen evidente nacilingvaj ekvilalentoj estus akcepteblaj. Ekz. mi uzas vorton "abstraktece" kiel ekvivalenton de anglalingva esprimo "in the abstract", kiun mem ne ĉiam komprenus angloparolanto. Antaŭ multaj jaroj mi private sugestis filozofiajn terminojn, kiujn la adresato ne aprobis. Nu, pri "reakciaj" filozofioj, mi povas helpi nur per plua klarigo, kiuj estas iliaj tiaj kvalitoj.
Julio 2008
KONTRAŬ KONTRAŬ-ANONIMECAJ BLOGOJ.
Ken plendas pri manko de permeso de anonimaj komentoj miabloge, celas protesti ke Richard Dawkins estas brito, ne usonano.

Junio 2007
(Ralph Dumain). Kaj sensencaĵo povas esti mistere kreiva. La fakta bazo de la akupunkturo estas absurdaĵo — ĉakroj certe ne ekzistas — tamen stumble ĝi . . . 

Ken referencas iun mian komenton pri kultura strategio kaj ideologioj kiel adaptiloj.

2010-11-13

Gerd Fraenkel & interlinguistics

Gerd Fraenkel is a figure in the history of interlinguistics. Note the Gerd Frankel Papers at Vanderbilt University. Here are some documents online in which Fraenkel plays a role:

Broadribb, Donald. "Esperanto and the ideology of constructed languages," International Language Reporter, 2nd Quarter 1970, pp. 1-9.

Culbert, Sidney I. Letter to Mr. Albert C. Aumuller, The World Almanac, April 25, 1967. See also Esperanto translation.

Krueger, J. R. "Nabokov's Zemblan: A Constructed Language of Fiction," Linguistics, vol. 5, issue 31, Jan. 1967, pp. 44–49.