Macedonio Fernández (3): poezia lingvaĵo kiel 'persona Esperanto'
Jen antologio da verkoj de Macedonio Fernández en anglaj tradukoj:
Macedonio: Selected Writings in Translation
Jen citaĵo el la Enkonduko:
The poetry of Macedonio Fernández is doubly strange: strange for the unaccustomed conceptions of birth and death, life and love on which it rests, strange for the metalanguage created for their expression. Juan Ramón Jiménez described the poetic language of Macedonio as “a personal Esperanto, the language of nowhere . . . the tongue of Dante, Blake, Hölderlin.”
Jen mia traduko:
La poezio de Macedonio Fernández estas duoble stranga: stranga pro la nekutimaj konceptigoj de naskiĝo kaj morto, vivo kaj amo sur kiuj ĝi baziĝas, stranga pro la metalingvo kreita por ilia esprimado. Juan Ramón Jiménez priskribis la poezian lingvaĵon de Macedonio: “persona Esperanto, la lingvo de nenie . . . la lingvo de Dante, Blake, Hölderlin.”
Koincide, ĵus aperis afiŝo pri Juan Ramón Jiménez:
Juan Ramón Jiménez de Antonio De Salvo (Esperanto-vivo, 24 Decembro 2019)
Macedonio: Selected Writings in Translation
Jen citaĵo el la Enkonduko:
The poetry of Macedonio Fernández is doubly strange: strange for the unaccustomed conceptions of birth and death, life and love on which it rests, strange for the metalanguage created for their expression. Juan Ramón Jiménez described the poetic language of Macedonio as “a personal Esperanto, the language of nowhere . . . the tongue of Dante, Blake, Hölderlin.”
— Jo
Anne Engelbert
Jen mia traduko:
La poezio de Macedonio Fernández estas duoble stranga: stranga pro la nekutimaj konceptigoj de naskiĝo kaj morto, vivo kaj amo sur kiuj ĝi baziĝas, stranga pro la metalingvo kreita por ilia esprimado. Juan Ramón Jiménez priskribis la poezian lingvaĵon de Macedonio: “persona Esperanto, la lingvo de nenie . . . la lingvo de Dante, Blake, Hölderlin.”
Koincide, ĵus aperis afiŝo pri Juan Ramón Jiménez:
Juan Ramón Jiménez de Antonio De Salvo (Esperanto-vivo, 24 Decembro 2019)
Posts
