Karel Čapek & Esperanto (16)

Hodiaŭ estas la naskiĝtago de Karel Čapek (9 januaro 1890 – 25 decembro 1938).

Hodiaŭ aperas ankaŭ afiŝo pri Karel Čapek de Antonio De Salvo ĉe blogo Esperanto-vivo, kiu inkluzivas retligojn kaj bibliografion, kiu ampleksas ankaŭ verkojn ne alireblajn interrete.

Pri tio tamen konsultu mian (ĉi tiun) blogon kaj kelkajn Esperantajn tradukojn el Čapek miareteje:

• “Ikonoklasmo” de Karel Čapek
• “Pri kvin panoj” de Karel Čapek

Lastatempe mi trovis la jenan, aldonendan al la listigo de Esperantaĵoj:

Karel Čapek - Fabelo "Solimana princidino", el Naŭ fabeloj (1932), el la ĉeĥa esperantigis Josef Vondroušek, "laŭtlegas Tadeusz Karaš (el Brajla skribo!) kaj lia edzino Ivana Karašová, ambaŭ membroj de la Sekcio de nevidantoj de Ĉeĥa Esperanto-Asocio"

Vasilij Eroŝenko (9): 125a datreveno

Vasilij Eroŝenko (12 januaro 1890 - 23 decembro 1952) naskiĝis ĉi-date antaŭ 125 jaroj.

Aldone al referencoj en antaŭaj afiŝoj, jen plua:

"Eroŝenko en Anglujo," de Olga Kerziouk, en La Brita Esperantisto, Aŭtuno 2010, p. 7-14.

Kaj jen anglalingva versio:

"I raised a fire in my heart": remembering Eroshenko by Olga Kerziouk, British Library, European studies blog, 15 December 2014

Denove, dankon al Paulo Silas pro atentigo pri ĉi tiu dateveno. Jen, el lia blogo Originalaj Poemoj en Esperanto:

Vasilij Eroŝenko (7): Malespera Koro

V. Eroŝenko & Lu Ŝin, 1922.

Foto el Popola Ilustrita Gazeto, Decembro, 1950, Pekino.
FONTO: Erošenko, Vasilij. Turo por Fali. Osaka: Japana Esperanta Librokooperativo, 1956.

Jen poemo "Malespera Koro" (p. 27).

Vasilij Eroŝenko (6): Tio, kion instruis la nokto

Unu Paĝeto en Mia Lerneja Vivo

(fina sekcio)

Por fini tiun ĉi malgrandan skizon, mi devas diri ke la nokto instruis al mi antaŭ ĉio dubi ĉion kaj ĉiujn, ĝi instruis min kredi nek unu vorton de niaj instruistoj, nek unu frazon de kiu ajn aŭtoritato; mi dubis ĉion, mi suspektis ĉiujn aŭtoritatojn; mi dubis la bonecon de la Dio same kiel la malbonecon de la diabloj; mi suspektis la registarojn same kiel la socion kiu fidas ilin. Sed al aliaj blinduloj la nokto instruis preni ĉion kiel la veron kaj esti trankvilaj. La plejmulto de miaj amikoj, kiuj prenis kiel la veron ĉion kion instruis la instruistoj, kredis ĉian vorton de l’aŭtoritatoj, dubis nenion; tiuj amikoj jam de longe atingis certan situacion en la socio ĉu kiel muzikistoj, ĉu kiel instruistoj, ĉu kiel laboristoj, kaj vivas komforte, ĉirkaŭite de siaj edzino kaj infanoj, dum mi ĝis nun atingis nenion kaj vagadas dubante ĉion kaj ĉiujn de lando al lando; kaj kiu povas diri ke unu malbenitan tagon mi ne staros en malluma angulo de iu brua strato kiel tiu princo de l’nokto kaj ne etendos la manon al la pasantoj por peti? . . .

FONTO: Eroŝenko, Vasilij Jakovleviĉ. "Unu Paĝeto en Mia Lerneja Vivo," en Trezoro: La Esperanta Novelarto 1887-1986, Vol. 1, redaktis Reto Rossetti & Henri Vatré (Budapest: Hungara Esperanto-Asocio, 1989), p. 107-118. Ĉi tiu fragmento, kiu estas la lasta sekcio de la rakonto, troviĝas ĉe p. 118.

Vasilij Eroŝenko (5): Neforgeseblaj Vortoj

Jen ĉe mia retejo:

Neforgeseblaj Vortoj
de Vasilij Jakovleviĉ Eroŝenko
(1890-1952)

Ĉi tiu noveleto troveblas en la antologio Trezoro. Ĝi estas specimeno de la emociveka stilo kaj pensmaniero de Eroŝenko.

Vasilij Eroŝenko (4)

Ĉi tiu portreto troviĝas unuapaĝe en Rakontoj de Velkinta Folio de Vasilij Erošenko (Osaka: Japana Esperanta Librokooperativo, 1953).

Jen premiita eseo Edukista Dimensio de Eroŝenko de TANABE Kunio, Esperanta Ligilo, n-ro 2, februaro 2011 [oficiala organo de Ligo Internacia de Blindaj Esperantistoj].

Esperanto & kongreso pri blinduloj, 1911

Fifth International Congress for the Amelioration of the Lot of the Blind, Cairo, Feb. 20-25, 1911. Reports by Etta Josselyn Griffin and Walter G. Holmes. In: Report of the Commissioner of Education made to the Secretary of the Interior ..., Volume 1 [United States Bureau of Education, Dept. of the Interior] (Washington: Government Printing Office, 1912), pp. 598-605.

Etta Josselyn Griffin reports (p. 600):

Third question.—Has the adoption of Esperanto as the universal language of the blind been applied, and in the affirmative case, and what are the practical results it has produced?

Interesting papers in favor of teaching Esperanto to the blind were read by Prof. Dor, of Lyons, and Brother Isador Clé, of Wolove St., Lambert, Brussels. Miss Griffin said in America Esperanto is considered a recreation rather than a practical aid to the blind. It broadens the horizon, through correspondence in Esperanto with people of different nations, and is therefore greatly enjoyed.

Walter G. Holmes reports (p. 605):

It was the sense of the meeting that in those countries which use what is known as European or Universal Braille, it should not be changed or interfered with, and the meeting decided that Esperanto had not progressed far enough as a world language to recommend the blind taking it up, except as a pastime and diversion.