One Who Hopes: Lidia Zamenhof en teatraĵo

Jen video de scenoj el "One Who Hopes" (t.e. Esper-anto) -- teatraĵo pri Lidia Zamenhof, en video ĉe YouTube:

"One Who Hopes" (part 1) scene with reporters

"One Who Hopes" (part 2) - this scene shows Lidia teaching an Esperanto class

Curtain call for "One Who Hopes" -- Haifa performance

Ĉi tiuj scenoj devenas el prezento en Ĥajfo (Haifa), Israelo. Altnivela dramo ĝi ne estas.

Carl Alpert remembers Lidia Zamenhof

 Thanks to Neil Blonstein for publicizing this article and attendant information:

 “Interesting People I Have Met: Lidia Zamenhof” by Carl Alpert

From this little piece alone one can see the idealism and naivete of Lidia. She thought she could solve social problems by propagating Esperanto and the Baha'i religion throughout the world. In a way, her thinking was a step backward from her father's, which itself did not sufficiently engage the world politically. Lidia's innocence extended to her sojourn in the USA, which was far more extensive than her father's, but it had a curious twist: Lidia innocently crossed racial boundaries in the USA in a way that others would not have. There are many black Bahai's in the USA—I've known many of them myself—and Lidia cultivated a number of them in the 1930s.

Commemorating the Universal Races Congress of 1911

The centennial of this landmark event has gone virtually unnoticed. In addition to blogging about it here, I compiled a bibliography in anticipation of revving up interest:

First Universal Races Congress, London, July 26-29, 1911: Selected Bibliography

The only other person I found who knew or cared was a Baha'i:

Twentieth Century Renaissance and Race Unity by Bahram Nadimi, 18 Jan 2011

Bahram mentioned this again in another blog post:

Thoughts of War and Peace—and an Anniversary by Bahram Nadimi, 12 August 2011

Bahai's seem most interested in this topic. The bahaitravelswest blog, in documenting the travels of ‘Abdu’l-Bahá a century ago, has several entries on the subject, the most noteworthy of which are:

#20 – 100 Years Ago – the early months in 1911 of ‘Abdu’l-Bahá’s stay in Egypt

#22 – 100 Years Ago, July 1911, Egypt

#24 – 100 Years Ago – Letters of ‘Abdu’l-Bahá to the Universal Races Congress

The blog Vibes of Humanity for June 28, 2011 features a relevant text:

Excerpt from 'From Superman to Man' by J.A. Rogers

Here is a rather esoteric and eccentric reference:

The Problem With Constructing A History Of The African Jewish Identity, africaisrael blog, June 1, 2011

There does not seem to be much interest outside of this handful of blogs. However, there is one important recent research paper:

American Indian Studies Seminar: Kyle Mays, Transnational Progressives [The Newberry Library, Chicago], Wednesday, September 28, 2011 5:30 - 6:30 pm:
"Transnational Progressives: African Americans, Native Americans, and the Universal Races Congress," Kyle Mays, University of Illinois at Urbana-Champaign

The most recent publication is an article in a bulletin of the Ethical Culture movement by an Esperantist in Baltimore:

"The First Universal Races Congress of 1911" by Emil Volcheck, Dialogue Online (American Ethical Union), Fall 2011

The emphasis is on founder of Ethical Culture and organizer of the Congress Felix Adler. Congratulations to Emil on this publication.

First Universal Races Congress, London, July 26-29, 1911

La 26a de julio estas la 124a datreveno de la "naskiĝo" de Esperanto. Ĝi ankaŭ estas la 100a datreveno de la Unua (kaj lasta) Universala Kongreso pri Rasoj, al kiu Zamenhof kontribuis. Mi ne sukcesis interesi iun ajn pri ĉi tiu datreveno. Krom mi nur kelkaj bahaanoj agnoskis ĝin. Sed jen mia kontribuo, krom ĉi-bloge:

First Universal Races Congress, London, July 26-29, 1911: Selected Bibliography

Kaj jen la kontribuo de Zamenhof:

• “International Language” (Universal Races Congress, 1911) by L. L. Zamenhof (traduko de la suba eseo)
• Gentoj kaj Lingvo Internacia (1911) de L. L. Zamenhof (notu anglalingvan version tuj supre)

Universala Kongreso pri Rasoj post 100 jaroj (The Universal Races Congress 100 years on)

Kion dividas Felix Adler, Israel Zangwill, Franz Boas, W. E. B. Du Bois, kaj L. L. Zamenhof? Partopreno en la Unua (kaj lasta) Universala Kongreso pri Rasoj en Londono, 1911. Krom mi, mi trovis nur unu homon— Bahaano— kiu konscias pri ĉi tiu datreveno. Fakte, en interparoloj eĉ kun specialistoj pri afrikusonana literaturo, mi eltrovis, ke la ekzisto de ĉi tiu kongreso estas nekonita. Sed ĉi tiu kongreso estis mejloŝtono en la ideologia lukto kontraŭ la ĉiea kaj ĉiupova rasismo de la epoko. Nesurprize, ŝlosilan rolon, organizan kaj/aŭ intelektan, ludis judoj kaj negroj, sed partoprenis intelektuloj el la tuta mondo.

Mi trovas nenian publikan agnoskon de ĉi tiu jubileo nek programon por rememorigi ĝin. Do kion mi faru por ŝanĝi ĉi tiun situacion? Unue, mi kompilis bibliografion pri la temo, ĵus publikigita interrete:

First Universal Races Congress, London, July 26-29, 1911: Selected Bibliography
[Bibliografio pri la Unua Universala Kongreso pri Rasoj en Londono, 26-29 julio 1911]

Cetere, konsultu ĉi tiun blogon pri progreso ĉi-afere.  Mi ne scias ĝuste pluajn rezultojn anticipi. Mia venonta paŝo estas kontakti personojn aŭ instancojn kiuj eble interesiĝus. Ekz. ĉi tiu afero potenciale interesus esperantistojn, bahaanojn, humanistajn judojn, kaj adeptojn de negra historio. Eble mi verkos ion pri la afero.

Legante la fakan literaturon, mi konstatas la ideologian kompleksecon de la epoko, ankaŭ en la pensaroj de tiuj kiuj plej urĝe bezonis senmistifikigi la koncepton de raso. Mi legas precipe pri Du Bois, Boas, kaj diversaj judaj intelektuloj. Ankaŭ interesas la posta influo de ĉi tiu kongreso, ekz. en la verko de pionira aŭtodidakta afrikusonana historiografo J. A. Rogers, kiu citis interalie Zamenhofon en sia ŝlosila polemika dialogo de 1917, From Superman to Man (De Superhomo al Homo).

J. A. Rogers, L. L. Zamenhof, & la Universala Kongreso pri Rasoj en 1911 (2)

Mi jam blogis anglalingve ĉi-teme kaj komentis pri la kontribuaĵo de Zamenhof. Nun mi anoncas du novaĵojn.

Mi enretigis ĉerpaĵon de la libro de J[oel] A[ugustus] Rogers (1880 - 1966) unue eldonita en 1917, From "Superman" to Man [De Superhomo al Homo]:

Race, Equality of Intellect, & the History of Civilization by J. A. Rogers
[Raso, Egaleco de Inteligenteco, & la Historio de Civilizacioj]

Ĉi tie oni trovas la esencajn stilon kaj enhavon de la argumentado de Rogers kontraŭ la rasismo de blankuloj tiam hegemonia.

Rogers estis aŭtodidakta historiisto kaj dokumentisto kiu per siaj verkoj agitis dum jardekoj kontraŭ blankula rasismo kaj strebis meti en historian konscion la kontribuojn de negroj, kiel aliaj, al usona kaj al monda civilizacio.

Notu ankaŭ la utiligon de materialo el la Unua (kaj lasta) Universala Kongreso pri Rasoj kiu okazis en Londono en 1911. Rogers eĉ favore citas Zamenhof. Poste, Rogers iom ĝustigas la historion kontraŭ la ĝenerala supozo ke nigrula Afriko kontribuis nenion al civilizacio (supozo ankaŭ je Zamenhof).

Ĉi-jare okazas la jarcenta datreveno de tiu kongreso. Ŝajne neniu konscias ĉi tiun fakton aŭ eĉ la ekziston de ĉi tiu influoza evento. Mi celas iel interveni pri ĉi tiu situacio. Do jen mia kontribuaĵo:

First Universal Races Congress, London, July 26-29, 1911: Selected Bibliography
[Bibliografio pri la Unua Universala Kongreso pri Rasoj en Londono, 26-29 julio 1911]

Aldone al ĉi-blogaj afiŝoj, pluaj (anglalingvaj) afiŝoj troveblas ĉe mia blogo Reason & Society [Racio & Socio].

J. A. Rogers, L. L. Zamenhof, and the Universal Races Congress of 1911

J[oel] A[ugustus] Rogers (1880 - 1966) was an eminent Black American autodidactic historian who spent decades marshaling evidence to dispel the myth of race and racial supremacy and to restore the contributions of the African diaspora to historical memory. I came across his work again while researching the history and impact of the First Universal Races Congress of 1911 (which was to be the last).

This year marks the centennial of that congress, and nobody seems to be noticing except for a Baha'i blogger, Bahram Nadimi:

Twentieth Century Renaissance and Race Unity

Nadimi even mentions W. E. B. Du Bois and  Zamenhof in the same sentence!

Otherwise, it seems no one has heard of the Universal Races Congress. I hope to rectify this situation.

Aside from consulting the Proceedings of the congress itself, I have been seeking out relatively contemporary secondary literature and have begun to look at reviews of the congress within its own time frame. I've learned quite a bit about the ideological variables that went into that conference both on the part of its "non-white" as well its European and Euro-American participants. I will comment more on this as well as the larger vision of my project another time.

So far I'm not finding any references to Zamenhof in the contemporary secondary literature. While I consider Zamenhof a relatively minor player in this scenario, I am finding that a comparison of his ideas to those of other contributors will yield some non-trivial insights. But there is also the secondary literature of the time. Of interest is one reference to Zamenhof I've found in Rogers' landmark 1917 novel From "Superman" to Man. (Note the anti-Nietzschean title.) The black protagonist Dixon carries on a running argument with a white supremacist. At some point Dixon invokes the Universal Races Congress and its consensus that all races are congenitally equal. He quotes Spiller, Finot, and Zamenhof. Zamenhof:

Give the Africans, without any mingling of rancour or oppression, a high and humane civilisation, and you will find that their mental level will not differ from ours. Abolish the whole of our civilisation, and our mind will sink to the level of that of an African cannibal. It is not a difference of mentality in the race, but a difference of instruction.

Now this is curious. The reference to African "cannibals" makes us wince today, but the larger argument is Zamenhof's refutation of any meaningful racial distinctions. Rogers is prepared for the next move. The racist senator seems willing to concede the point of innate capacity, but he goes on a hysterical tirade claiming that the Negro has contributed absolutely nothing to world civilization. Rogers' mouthpiece Dixon calmly refutes the popular superstition that Negro history begins with slavery, reaching back to antiquity to prove the opposite. This then, is the explicit rejoinder to the confirmed bigot and the implicit response to well-meaning Zamenhof's erroneous assumptions.

It is important to note also that while Zamenhof's assumptions about Africans grate on us today, Zamenhof also rejects essentialist assumptions held by his contemporaries, including many of the participating "non-white" intellectuals. This in my view is very much related to Zamenhof's demystification of the collective identity of European Jews—that slice of the world he knew best.