Clarence Bicknell (27 oktobro 1842 - 17 julio 1918)

Hodiaŭ estas la naskiĝtago de la eminenta plurtalentulo, sciencisto kaj esperantisto Clarence Bicknell. Rimarku ke 2018 markos la centjariĝon de morto de Clarence Bicknell.

Mi jam blogumis pri li (precipe ĉi tie: rimarku la plurajn retligojn).

Nepre vizitu la retejon de Clarence Bicknell. Sub rubriko Novaĵoj kaj opinioj vi trovos interesajn aldonaĵojn, ekz. In Clarence's Time - Esperanto Conference 1906.

En Facebook troveblas Clarence Bicknell Association.

Humphrey Tonkin: Du prelegoj pri Esperanta beletro

Jen bonega prelego, instruo pri influoj al esperanta literaturo, surprizaj influoj el la brita literaturo:

Humphrey Tonkin: Traduko kaj originalo en la Esperanto-literaturo from Universala Esperanto-Asocio on Vimeo

Laŭ Vimeo:

Prelego de Humphrey Tonkin en la 37-a Malferma Tago de la Centra Oficejo de UEA, en kiu li parolas pri la nocio ke la Esperanto-literaturo estas en si mem tradukita literaturo, ĉar ĉiu literatura verko en Esperanto estas iasence manifestiĝo de la kultura kaj lingva fono de la verkinto. Tonkin legas dum la prelego jenajn poemojn: 

Kálmán Kalocsay: La celoj dronis
Kálmán Kalocsay: En amara horo
Edmond Privat: Lasta kiso
Clarence Bicknell: Aŭtuno

Jen prelego "Poeto kore fajra - H. Tonkin pri Marjorie Boulton":

Prelego dum la 40-a Malferma Tago de UEA, Roterdamo, 10a de majo 2014. Filmo: Katalin Kováts, www.edukado.net

Lajos Tárkony (5) in English (3) / en la angla

The web page below links to a sound file in which I recite two original Esperanto poems by Hungarian lyrical poet Lajos Tárkony with translations by William Auld.

Mi deklamas du originalajn poemojn de Lajos Tárkony kun anglaj tradukoj de William Auld.

• Lajos Tárkony in Esperanto & English translation deklamis / recited by Ralph Dumain

(1) Balkona vespero (Evening on a balcony)
(2) Marta renkonto (March)

Kálmán Kalocsay: Sunsubiro / Sunset

The opening stanza of this poem is a tease. The reader might believe the poem to be taking a particular direction, until realising the description is metaphorical.

The poem was published in the collection Streĉita kordo (Taut String) published in 1931. The translation appeared in Ten Esperanto Poets in English Translation (1991) and later in La Brita Esperantisto (The British Esperantist) in the November/December edition of 1998.

Kálmán Kalocsay
Sunsubiro,
1931

Jam iĝis kupro la tagmeza or’.
Ĉe l’ horizont’ la sun’ adiaŭluma,
Okul’ gigante granda, plorbruluma
Rerigardante pasas drone for.

Kaj kvazaŭ sang’ fluinta ĵus el kor’,
Jen arda ruĝo sur fenestro doma.
Moment’ ... kaj estingiĝas ruĝ’ fantoma,
Kaj jen la dom’, rabite pri l’ trezor’.

Malluma domo. Lumon lamp’ ne ŝutas.
Ĉu l’ mastro dormas, aŭ eterne mutas,
Plu lin ne vekos la maten’ radia?

Mallum’, mallum’, mallum’, tra l’ domo tuta.
Rigardas nokton la fenestro muta
Kun ros-malseka vitro apatia ...

Ĉu mi revidos vin, ho kara mia?

Translation: Katelina Halo
Sunset,
1931

The gold of noon takes on a copper stain.
Low in the sky the sun with farewell rays,
Like a gigantic eye, with backward gaze,
Reddened with tears, sinks drowning in the main.

As if the blood were ebbing from a vein,
The windows of the house all crimson blaze.
A moment – and the ghostly hue decays,
And the house stands, robbed of its golden gain.

A lightless house. No lamp sheds any light.
The master is asleep? or lying stark,
No longer to be roused when night shall wane?

Throughout the house is night, is night, is night.
The silent window looks upon the dark,
All wet with dew its apathetic pane.

O dearest, shall we ever meet again?

_______________________________

From the Clarence Bicknell site, with Esperanto poems by Clarence Bicknell, Karolo Pič, and Lajos Tárkony; with English translations and notes.

See also the translation of "Sunsubiro," "Sundown" by A. Z. Foreman, with recitation of the Esperanto original. I recite Foreman's translation along with the original in my podcast of 5/3/13: The Contributions of Esperanto to World Culture: Parts 1 & 2.

Lajos Tárkony (4) in English (2) / en la angla

On the Clarence Bicknell site I just blogged about, I found this pdf file of some original Esperanto poems with English translations:

O dearest, shall we ever meet again?

These are poems of separation and displacement. The poems are:

Clarence Bicknell: La elmigrintoj / "The Emigrants": translated by William Auld

Kálmán Kalocsay: Sunsubiro, 1931 / "Sunset": translated by Katelina Halo

Karolo Pič: Rememoro post vi / "Remembrance of you": translated by Roy McDonald

. . . and the entry on Lajos Tárkony is reproduced in its entirety below.

_____________________________________

Critics have described Lajos Tárkony as master of the sonnet, of polished verse, and perhaps the most musical poet in Esperanto. “Evening on a Balcony” is regarded as one of his three most accomplished poems. The sonnet dates from Tárkony’s early period. It was published in Dekdu poetoj (Twelve Poets) in 1934 and was written in Abbazia, Italy. The poem was republished in the collection Soifo (Thirst) in 1964. The translation, with the original, appeared in La Brita Esperantisto (The British Esperantist) in the edition of May/June 1996.

Lajos Tárkony

Balkona vespero,

1934

Lit-seĝo. Lankovriloj. Dua etaĝ’. Balkono.

Siajn vualojn densajn faligas jam vespero.

Sonorilvoĉo velke traŝvebas en l’ aero.

Torpor’ postfebra. Kape vaganta pensĉifono.

Sur transa bord’ de l’ golfo, en fee fora fono

ekbrilas lumserpento: vibranta koliero

sur kolo de l’ mallumo. Anoncas ĝi pri tero,

pri urbo kaj loĝantoj, pri homo kaj pri ŝtono.

Ho stranga pens’: ĉi urbe, kies stratetojn plande

ankoraŭ mi ne tuŝis kaj kien mia febre

sopira okulparo rigardas lace, lante,

ĉi urbe eble homo – same soleca, trista –

algapas nun la maron, niaj rigardoj eble

sin krucas en saluto, ho ve, senpove dista ...

Translation (W. Auld)

Evening on a Balcony,

1934

A balcony. Two-up. Some rugs. A bed.

Evening has now let down, opaque, its veils,

floats through the air a wilting voice of bells.

Sloth after fever. Thought-scraps in my head.

Across the gulf a snake of light illumines

A far-off fairy realm: a sparkling band

adorns the neck of darkness, tells of land,

a city and its dwellers, stones and humans.

How strange to think: there where my feet have never

trod narrow streets and where my eyes now look,

tired and reluctant, with a longing fever,

perhaps, there, someone – sad and lonely – may

be staring at the sea, our glances hook

in greeting, but, alas, too far away ...

_______________________________

Clarence Bicknell (1842-1918)

Clarence Bicknell (1842-1918) estis eminenta angla esperantisto, kiu ankaŭ verkis originale kaj traduke.

Estas ankaŭ anglalingva artikolo pri li en Wikipedia, kaj manpleno de originalaj kaj tradukitaj poemoj kaj himnoj en Vikifontaro.

Ekzistas Biblioteca-Museo Clarence Bicknell (en la itala).

Oni trovos ankaŭ datumbazon de nacilingvaj sciencaj verkoj de Bicknell.

La plej grava fonto tamen estas la retejo (kvarlingva) Clarence Bicknell, kun perspektivo soleni la venontan centjaron de lia morto. Jen la ĉefpaĝo en Esperanto. Bicknell estis multtalenta homo: enestas sekcioj pri lia vivo ĝenerala kaj kiel artisto, botanisto, arkeologo, esperantisto. Oni celas traduki ĉiujn retpaĝojn al Esperanto kaj bezonas la helpon de esperantistoj. Estas jam Esperanto-sekcio . . .

en la angla | en Esperanto

Jen subsekcioj:

Hymns | Himnoj
Poems | Poemoj

Notu ankaŭ la sekcion Downloads |.

Jen verkoj de Bicknell diversreteje:

Thomas Moore, La lasta rozo: tradukoj de Clarence Bicknell & Antoni Grabowski

Clarence Bicknell: El: «Aŭtuno»

Ĉe Literaturo en nia Esperanto-mondo:

Adiaŭ!
Versaĵo pri Amo
La maro

La elmigrintoj / The Emigrants, de Clarence Bicknell, translation by William Auld

Kaj finfine, miareteje:

"La Sekreto de Amo" [Never seek to tell thy love] de William Blake, tradukis Clarence Bicknell

Kiel vi vidos, mia elserĉo de ĉi-lasta havas interesan historion: mi unue eltrovis ĝin en bibliografio pri Blake, kaj la fonto ne estis esperantista sed obskura japanlingva revuo pri Blake kaj Whitman.